Załącznik 4 i załącznik 5 do rozporządzenia w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami (FeV) wyjaśnione w przystępny sposób

Załącznik 4 czy załącznik 5 – która norma dotyczy Ciebie?

Załącznik 4 do rozporządzenia w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami nosi oficjalny tytuł „Zdolność i warunkowa zdolność do kierowania pojazdami silnikowymi” i odnosi się do §§ 11, 13 i 14 FeV. Załącznik 4 zawiera wykaz chorób i wad oraz określa, czy zdolność do prowadzenia pojazdów istnieje, istnieje pod pewnymi warunkami, czy też jej brakuje.

Załącznik 5 do FeV reguluje badania kwalifikacyjne dla kategorii C, C1, D, D1, kategorii przyczep E oraz przewozu osób i odnosi się do § 11 ust. 9 oraz § 48 ust. 4 i 5 FeV.

W przypadku alkoholu, konopi indyjskich lub środków odurzających za podstawę przyjmuje się załącznik 4, zgodnie z którym Twoje MPU jest mierzona. Załącznik 4 nie zawiera osobnego numeru dotyczącego punktów karnych i wykroczeń. Dotyczy to zdolności charakterowej zgodnie z § 11 ust. 1 zdanie 3 FeV, regulowanej odrębnymi przepisami FeV i StVG. Załącznik 5 dotyczy wyłącznie samochodów ciężarowych, autobusów i przewozu osób i stanowi odrębną procedurę obok MPU.

Dlaczego tak wiele osób uważa załącznik 5 za podstawę do egzaminu MPU

Błędne przekonanie, że załącznik 5 do FeV stanowi podstawę prawną MPU, wynika z samego tekstu rozporządzenia. § 11 ust. 1 zdanie 2 FeV stanowi, że wymagania nie są spełnione w szczególności w przypadku występowania choroby lub wady „zgodnie z załącznikiem 4 lub 5”. § 11 ust. 2 zdanie 2 FeV powtarza to, a rozporządzenie wymaga sformułowania pytań „z uwzględnieniem załączników 4 i 5”.

Kto przeczyta tylko te zdania, uzna oba załączniki za równorzędne. A tak nie jest. Ograniczenie to zawarte jest już w § 11 ust. 9 FeV, który wyczerpująco wymienia klasy C, C1, CE, C1E, D, D1, DE i D1E. Przewóz osób nie jest wymieniony w § 11 ust. 9 FeV; w tym zakresie § 48 ust. 4 i 5 FeV odsyłają do załącznika 5. Dla osób, które nie posiadają żadnej z tych kategorii lub nie ubiegają się o nią, załącznik 5 nie ma żadnego znaczenia merytorycznego, nawet jeśli w postanowieniu wymieniono oba załączniki.

Jeśli w Twoim nakazie pojawia się załącznik 5, mimo że nie posiadasz prawa jazdy na samochody ciężarowe lub autobusy, sprawdź najpierw, na jakiej normie opiera się ten nakaz.

Zdanie, które odnosi się do załącznika 5

W akapicie tym podano ostateczną listę kategorii pojazdów ciężarowych i autobusów. Nie ma w niej kategorii B, a to właśnie stanowi dowód. Słowo „bez uszczerbku” wyjaśnia, że dowód ten jest wymagany dodatkowo w stosunku do procedur dotyczących wątpliwości co do zdolności, o których mowa w ustępach od 1 do 8, i nie ma na nie wpływu. Przewóz osób nie jest wymieniony w § 11 ust. 9 FeV, ale wynika z § 48 ust. 4 i 5 FeV.

Jak zbudowany jest załącznik 4 do FeV

Załącznik 4 do rozporządzenia FeV składa się z trzech uwag wstępnych oraz tabeli zawierającej jedenaście grup numerów. Uwaga wstępna nr 1 wymienia „często występujące choroby i wady”, a zatem lista ta nie jest wyczerpująca. Nie uwzględniono w niej chorób krótkotrwałych, takich jak infekcje grypopodobne czy migreny.

W uwadze wstępnej nr 2 wymieniono podstawy oceny: z reguły jest to opinia lekarska zgodnie z § 11 ust. 2 zdanie 3 FeV, w szczególnych przypadkach opinia medyczno-psychologiczna, a ponadto opinia urzędowo uznanego biegłego lub egzaminatora ds. ruchu drogowego zgodnie z § 11 ust. 4 FeV. Załącznik 4 prowadzi zatem z reguły do lekarza, a nie do badania MPU. Uwaga wstępna 3 uwzględnia przypadki indywidualne.

W tabeli przedstawiono ocenę oddzielnie dla grupy 1 (A, A1, A2, B, BE, AM, L, T) oraz grupy 2 (C, C1, CE, C1E, D, D1, DE, D1E, przewóz osób), zarówno pod kątem zdolności, jak i nałożonych warunków. W przypadku wielu schorzeń grupa 2 ma surowsze wymagania, natomiast w odniesieniu do alkoholu i Środków odurzających oceny są identyczne.

Numer 8: Alkohol w prostych słowach

Punkt 8 załącznika 4 do rozporządzenia FeV przewiduje cztery etapy: najpierw stan wykluczający zdolność do prowadzenia pojazdów, a następnie droga powrotu do zdolności.

Punkt 8.1 dotyczy nadużywania alkoholu, definiowanego jako brak wystarczająco pewnego rozdzielenia między prowadzeniem pojazdów a spożywaniem alkoholu, które ma negatywny wpływ na bezpieczeństwo jazdy. Punkt 8.2 ponownie dopuszcza zdolność do prowadzenia pojazdów, „jeżeli zmiana nawyków związanych z piciem alkoholu jest trwała”. Punkt 8.3 dotyczy uzależnienia, również bez przyznania zdolności do kierowania pojazdami. Punkt 8.4 dopuszcza przyznanie zdolności do kierowania pojazdami, jeśli uzależnienie ustało i zazwyczaj wykazano roczną Abstynencję.

Punkt 8.2 nie określa terminu, lecz stawia przed tobą wymóg. „Utrwalone” to kryterium psychologiczne, a nie data kalendarzowa. Do tego właśnie dążymy Cztery hipotezy dotyczące alkoholu od.

W przypadku uzależnienia załącznik 4 do FeV określa okres: z reguły jeden rok (punkty 8.4 i 9.2.4). Punkt 9.5 wymaga po Detoksykacji i odwyku rocznej Abstynencji bez zastrzeżenia „z reguły”. W przypadku nadużywania zgodnie z punktem 8.2 nie ma tam określonego terminu; wytyczne dotyczące oceny z 2026 r. podają, że rezygnacja z alkoholu trwa zazwyczaj rok, a najwcześniej sześć miesięcy. Czas trwania nie jest ustalany przez organ wydający prawo jazdy; zwykle wynosi sześć, dwanaście lub piętnaście miesięcy. Wytyczne dotyczące oceny z 2026 r. wymagają piętnastu miesięcy w przypadku uzależnienia po rehabilitacji ambulatoryjnej lub bez terapii, jako minimalny okres, a nie jako górną granicę.

W przypadku Twojego harmonogramu liczy się punkt początkowy: w przypadku badania moczu – dzień zgłoszenia, a w przypadku Analizy włosów – ostatnie spożycie. Zalecamy rozpoczęcie badania najwcześniej około czterech tygodni po ostatnim spożyciu; wcześniej możesz wykonać prywatny test w domu. Kryteria oceny zalecają tam, w zależności od wcześniejszych spożyć, okres bezpieczeństwa wynoszący od dwóch do trzech miesięcy (rozdział C.3.3).

Kto przeoczy punkt wyjścia, przystępuje do egzaminu zbyt wcześnie. W przypadku naszych klientów, którzy nie zdają za pierwszym podejściem, jest to zdecydowanie najczęstsza przyczyna. Od jakiego poziomu promili nakazuje się przeprowadzenie badania, reguluje § 13 FeV: MPU z powodu spożywania alkoholu.

Numer 9: Środki odurzające, konopie indyjskie i leki

Punkt 9 załącznika 4 do rozporządzenia FeV dzieli się na sześć podgrup. Punkt 9.1 dotyczy zażywania Środków odurzających w rozumieniu ustawy o Środkach odurzających; wynik: brak zdolności do prowadzenia pojazdów. Punkt 9.2 traktuje konopie indyjskie oddzielnie, analogicznie do punktu 8: 9.2.1 Nadużywanie, zdefiniowane jako brak wystarczająco pewnego rozdzielenia między prowadzeniem pojazdów a spożywaniem konopi indyjskich, co ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego podczas prowadzenia pojazdu – brak kwalifikacji. 9.2.2 Zdolność do prowadzenia pojazdów w przypadku trwałej zmiany zachowania. 9.2.3 Uzależnienie – brak zdolności do prowadzenia pojazdów. 9.2.4 Zdolność do prowadzenia pojazdów zazwyczaj po upływie roku Abstynencji.

Punkt 9.3 dotyczy uzależnienia od Środków odurzających lub innych substancji psychoaktywnych, a punkt 9.4 – nadużywania i regularnego, nadmiernego spożywania. Punkt 9.5 reguluje okres po Detoksykacji i odwyku oraz wymaga rocznej Abstynencji z regularnymi kontrolami. Punkt 9.6 dotyczy długotrwałego leczenia farmakologicznego.

Kwestię tego, czy i kiedy w przypadku używania konopi indyjskich nakazuje się przeprowadzenie badania MPU, reguluje § 13a FeV. Więcej informacji: MPU z powodu narkotyków oraz wszystkie hipotezy dotyczące narkotyków.

Numery medyczne z załącznika 4

Zdecydowana większość zapisów załącznika 4 do rozporządzenia FeV nie ma nic wspólnego z badaniem MPU. Numery medyczne z powyższej tabeli odnoszą się do kwestii medycznych. Zgodnie z uwagą wstępną nr 2 odpowiedzialność spoczywa zazwyczaj na lekarzu, a nie na Ośrodku badania zdolności do prowadzenia pojazdów.

Szczególnym przypadkiem jest punkt 7, dotyczący zaburzeń psychicznych. Jeśli po rozpatrzeniu opinii biegłego nadal istnieją wątpliwości, może zostać przeprowadzona dodatkowa ekspertyza medyczno-psychologiczna, § 11 ust. 3 zdanie 1 pkt 1 FeV.

Występowanie w wywiadzie choroby psychicznej nie prowadzi automatycznie do zaklasyfikowania kandydata do kategorii nr 7. Załącznik 4 wymienia tam szczegółowo opisane obrazy kliniczne, w przypadku wielu z nich rozróżnia postać łagodną od ciężkiej oraz przewiduje przywrócenie zdolności do prowadzenia pojazdów po ustąpieniu objawów.

Uwaga wstępna nr 3 do załącznika 4 do rozporządzenia FeV w brzmieniu

W przypadku punktów dotyczących kwestii medycznych właśnie ten akapit stanowi podstawę, dzięki której badanie MPU może w ogóle zakończyć się pozytywnym wynikiem. W odniesieniu do alkoholu i konopi indyjskich przepisy same przewidują przywrócenie zdolności do prowadzenia pojazdów, w punktach 8.2, 8.4, 9.2.2 i 9.2.4. Kto może wykazać trwałą zmianę zachowania, stanowi wyjątek od reguły, a właśnie ten wyjątek jest przedmiotem oceny w ramach MPU.

Kto wykazuje udokumentowaną zmianę, nie argumentuje przeciwko załącznikowi 4, lecz opiera się na nim. Zadaniem jest zapewnienie kompensacji przewidzianej w rozporządzeniu.

Załącznik 4 do rozporządzenia FeV nie zawiera żadnych wytycznych

Załącznik 4 do FeV stanowi skalę oceny, a nie normę nakazową. Postanowienia wydaje się na podstawie § 11 ust. 3, § 13, § 13a i § 14 FeV, a także § 2a ust. 4 i 5 StVG oraz § 4 ust. 10 zdanie 4 StVG.

§ 11 ust. 3 FeV wymienia dziewięć grup przypadków. Dla celów MPU mają znaczenie punkt 4 (poważne lub powtarzające się wykroczenia drogowe), pkt 5 (poważne przestępstwo związane z ruchem drogowym lub kilka przestępstw o takim charakterze), pkt 6 i 7 (przestępstwa związane z zdolnością do prowadzenia pojazdów, np. w przypadku wysokiego potencjału agresji) oraz pkt 9 (ponowne wydanie prawa jazdy po wielokrotnym cofnięciu lub po cofnięciu z przyczyn wymienionych w pkt 4–7). Badanie MPU po odebraniu punktów karnych oraz badanie MPU w okresie próbnym (dla początkujących kierowców) są uregulowane w StVG.

Dopiero załącznik 4 do rozporządzenia FeV określa kryteria, według których biegły ocenia Twoją sytuację, oraz wiąże organ administracyjny w zakresie formułowania pytań.

Od wykrycia nieprawidłowości do wydania opinii biegłego w pięciu krokach

Krok 1. Urząd ds. praw jazdy zostaje poinformowany o zdarzeniu. W przypadku jazdy pod wpływem alkoholu lub narkotyków zgłasza je policja, zgodnie z § 2 ust. 12 ustawy o ruchu drogowym (StVG). W przypadku punktów karnych i okresu próbnego (dla początkujących kierowców) przyczyną jest ustawa o ruchu drogowym, jak opisano powyżej.

Krok 2. Urząd ds. praw jazdy sprawdza, czy istnieją okoliczności budzące wątpliwości co do zdolności do prowadzenia pojazdów, § 11 ust. 2 zdanie 1 FeV.

Krok 3. Urząd ds. praw jazdy zleca sporządzenie opinii biegłego (ekspertyzy) i określa zakres zagadnień, z uwzględnieniem załączników 4 i 5 oraz § 11 ust. 6 zdanie 1 FeV. W piśmie podano przyczyny, termin, obowiązek pokrycia kosztów we własnym zakresie oraz prawo do wglądu w dokumentację, zgodnie z § 11 ust. 6 zdanie 2 FeV.

Krok 4. To Ty wybierasz ośrodek egzaminacyjny, samodzielnie zlecasz mu przeprowadzenie badania i zgłaszasz ten wybór organowi, zgodnie z § 11 ust. 6 zdania 3 i 5 FeV. Następnie organ przesyła dokumentację, o ile pozwalają na to zakazy wykorzystania danych, zdanie 4.

Krok 5. Ocena odbywa się zgodnie z załącznikiem 4a do FeV, a wynik jest oceniany na podstawie załącznika 4 do FeV.

W przypadku osoby, która odmówi lub nie dostarczy dokumentów w wyznaczonym terminie, organ może uznać ją za niezdolną do prowadzenia pojazdów, § 11 ust. 8 zdanie 1 FeV. W nakazie musi ona zwrócić uwagę na tę konsekwencję, § 11 ust. 8 zdanie 2 FeV. Fakt, że bez tej uwagi nie można wyciągnąć wniosku o niezdolności, nie wynika z litery prawa, lecz z orzecznictwa. Więcej: Przebieg badania MPU, Jak przebiega badanie MPU.

Załącznik 5 do rozporządzenia FeV – co naprawdę tam reguluje

Załącznik 5 do rozporządzenia FeV składa się z trzech punktów.

Przepis nr 1 nakłada na osoby ubiegające się o wydanie lub przedłużenie uprawnień do kierowania pojazdami kategorii ciężarowych i autobusowych oraz do przewozu osób obowiązek poddania się badaniu pod kątem objawów chorób wykluczających zdolność do wykonywania zawodu. Potwierdzeniem tego jest zaświadczenie sporządzone zgodnie z wzorem, czyli klasyczne badanie lekarskie dla kierowców ciężarówek i autobusów.

Punkt 2 dotyczy wyłącznie kategorii D, D1, DE, D1E oraz przewozu osób. Do tego dochodzą wymagania dotyczące wytrzymałości, zdolności orientacji, koncentracji i uwagi, a także szybkości reakcji, czyli test sprawności. Osoby prowadzące wyłącznie samochody ciężarowe nie muszą go zdawać.

Właśnie w tym miejscu dochodzi do pomylenia dwóch kwestii. Test sprawnościowy przeprowadzany w dniu badania MPU nie jest badaniem sprawnościowym zgodnie z załącznikiem 5 pkt 2. Z doświadczenia zdobytego podczas około 400 towarzyszeń rocznie wiemy, że: Ta część w dniu badania MPU trwa często tylko około dwudziestu minut i nie wiąże się z żadnymi dodatkowymi kosztami – jest wliczona w cenę Opinii biegłego (ekspertyzy). Trwa dłużej w przypadku powtórnego badania oraz w przypadku kategorii C i D. Osoby posiadające wyłącznie kategorię B mogą uznać załatwioną sprawę z załącznikiem 5.

Wymóg ten jest spełniany zgodnie z załącznikiem 4a do rozporządzenia w sprawie prawa jazdy (FeV) poprzez opinię lekarską wydaną przez lekarza zakładowego lub medycyny pracy albo przez urzędowo uznaną placówkę orzeczniczą. Jest on wymagany przy pierwszym wydaniu prawa jazdy kategorii D oraz w przypadku przewozu osób, przy przedłużeniu ważności od 50. roku życia, a w przypadku przewozu osób – od 60. roku życia. W momencie składania wniosku, zgodnie z pkt 3, nie może być starszy niż jeden rok.

W punktach od 1 do 3 nigdzie nie ma mowy o alkoholu, narkotykach, punktach karnych ani przestępstwach jako przyczynach konieczności poddania się badaniu MPU. Więcej na ten temat: Dlaczego MPU nie jest „testem dla idiotów”.

Przykładowa rozmowa, kategoria C1 i MPU z powodu spożycia alkoholu

Przykład ilustracyjny, nie dotyczy konkretnego przypadku doradczego. Sytuacja wyjściowa: rzemieślnik posiadający prawo jazdy kategorii C1. W wyniku Jazdy pod wpływem alkoholu wydano nakaz poddania się badaniu MPU; w dokumentacji figurują dwa badania.

Osoba zainteresowana: Dwa różne badania. Czy teraz płacę podwójnie za tę samą usługę?

Doradca: Nie, są to dwie procedury o dwóch różnych celach. Badanie lekarskie jest przeprowadzane zgodnie z załącznikiem 4 pkt 8. Zaświadczenie zgodnie z załącznikiem 5 nie ma nic wspólnego z tym zdarzeniem – każdy posiadacz prawa jazdy kategorii C1 musi je przedłożyć przy przedłużaniu ważności.

Osoba zainteresowana: A jeśli wynik badania z załącznika 5 będzie zły, czy wpłynie to negatywnie na wynik MPU?

Doradca: Są to dwie opinie biegłego dotyczące dwóch odrębnych kwestii; jedna nie stanowi odpowiedzi na drugą. Mogą one kolidować ze sobą pod względem czasowym. Zaświadczenie zgodnie z załącznikiem 5 nie może być starsze niż jeden rok w momencie składania wniosku. Kto przejdzie badanie lekarskie zbyt wcześnie, a następnie będzie jeszcze pracował nad dowodem abstynencji, będzie musiał go powtórzyć.

Załącznik 4a do rozporządzenia FeV – punkt odniesienia dla Twojej opinii biegłego (ekspertyzy)

Załącznik 4a do FeV odnosi się do § 11 ust. 5 FeV i zawiera zasady dotyczące badania oraz sporządzania ekspertyzy. Badanie przeprowadza się w konkretnej sprawie, ekspert kieruje się zadaniami postawionymi przez organ wydający prawo jazdy; przedmiotem badania nie jest cała osobowość, lecz wyłącznie aspekty istotne dla zdolności do prowadzenia pojazdów, a opinia biegłego (ekspertyza) musi być zrozumiała i weryfikowalna, łącznie z określeniem stosowanych procedur badawczych.

Załącznik 4a do rozporządzenia FeV stanowi zatem punkt odniesienia, według którego należy oceniać Twoją opinię biegłego. Negatywna opinia, która wykracza poza zakres pytania, bada całą osobowość lub nie przedstawia zrozumiałych wniosków, stanowi podstawę do jej zweryfikowania. Z naszego doświadczenia wynika jednak, że negatywna opinia biegłego zazwyczaj nie jest kwestionowana na drodze prawnej, ponieważ jest to bardzo trudne. Częściej analizuje się ją i wykorzystuje w przygotowaniach do kolejnej próby. Jakie pytania są dopuszczalne: Pytania podczas badania MPU.

Załącznik 14 do rozporządzenia FeV – kto w ogóle może przeprowadzać badania

Załącznik 14 do FeV odnosi się do § 66 ust. 2 FeV i nosi tytuł „Warunki urzędowego uznania podmiotu jako organu przeprowadzającego badania zdolności do prowadzenia pojazdów”. Reguluje on kwestie dotyczące personelu, kwalifikacji, niezależności oraz zapewnienia jakości.

Zgodnie z załącznikiem 14 do rozporządzenia FeV lekarze przeprowadzający badania muszą posiadać co najmniej dwuletnie doświadczenie kliniczne lub tytuł specjalisty, przy czym wymieniono między innymi takie specjalizacje jak medycyna wewnętrzna, psychiatria i neurologia, a także co najmniej roczne doświadczenie w przeprowadzaniu badań w Ośrodku badania zdolności do prowadzenia pojazdów.

Zgodnie z § 66 ust. 1 FeV podmioty i ich ośrodki ekspertyz muszą posiadać oficjalne uznanie właściwego organu zgodnie z prawem krajowym. Ponadto za opinię biegłego (ekspertyzę) uznaje się wyłącznie opinię sporządzoną przez uznaną placówkę. Te dwa przepisy razem stanowią powód, dla którego nie każda placówka może przeprowadzać badanie MPU. Przy wyborze: Jak wybrać odpowiednią placówkę przeprowadzającą badanie MPU.

Jak zapoznać się z własnym nakazem

To, co musi znaleźć się w Twoim zleceniu, jest opisane powyżej w procedurze. Teraz liczy się to, jak to zinterpretujesz. Przeanalizuj swój tekst, zadając sobie trzy pytania.

Pytanie 1: Która norma to nakazuje? Sprawdź, czy w piśmie znajduje się jeden z przepisów, które wymieniono powyżej, pochodzących z FeV lub StVG. § 11 ust. 6 zdanie 2 FeV wymaga, aby organ przedstawił powody wątpliwości co do Twojej zdolności do prowadzenia pojazdów. Jeśli widnieje tam jedynie „załącznik 4”, sprawdź, na czym opiera się to postanowienie.

Pytanie 2: O który numer załącznika 4 chodzi? Na podstawie sformułowania pytania ustal, czy chodzi o nadużywanie, uzależnienie czy zażywanie środków odurzających. To rozróżnienie ma wpływ na dokumentację, którą należy przedstawić.

Pytanie 3: Czy pojawia się załącznik 5, mimo że nie posiadasz prawa jazdy kategorii C, C1, CE, C1E, D, D1, DE ani D1E i nie zajmujesz się przewozem osób? Chodzi tu o drugą procedurę lub o błąd w treści pisma.

A potem załatw jedną sprawę od razu: złóż wniosek o wgląd do akt. Prawo do wglądu przysługuje Ci z mocy prawa, nie potrzebujesz do tego adwokata, ale przyda Ci się on do interpretacji treści zawartych w aktach.

Powodem pośpiechu jest termin wyznaczony przez urzędy, czas trwania wglądu do akt oraz okres, w którym należy przedstawić dowody. Więcej na ten temat w poradniku Wybierz ośrodek egzaminacyjny.

Najlepiej zlecić sprawdzenie, czy niekompletny wniosek jest niezgodny z prawem, adwokatowi specjalizującemu się w prawie drogowym. W międzyczasie termin nadal biegnie. O przedłużenie terminu należy zawsze wnioskować na piśmie, a decyzję podejmuje organ administracyjny. Z doświadczenia wynika, że w przypadku posiadania uprawnienia do kierowania pojazdami w ponad 90 procentach przypadków przedłużenie nie jest przyznawane; jeśli uprawnienie do kierowania pojazdami zostało już cofnięte, zazwyczaj jest ono przyznawane. W razie wątpliwości należy je wyjaśnić, dbając jednocześnie o dotrzymanie terminu. Więcej informacji: MPU z powodu punktów karnych, MPU z powodu spożywania alkoholu, Pięć największych błędów popełnianych podczas egzaminu MPU.

Aktualny stan prawny i wykorzystane źródła

Stan prawny: 01.10.2026. Dla załącznika 4, załącznika 4a, załącznika 5, załącznika 14, § 11, § 13, § 13a, § 14, § 48 i § 66 FeV miarodajny jest oficjalny tekst Federalnego Urzędu Sprawiedliwości.

Wykorzystaliśmy również publikację „Tworzenie opinii w ramach oceny zdolności do prowadzenia pojazdów, kryteria oceny” w 5. wydaniu oraz wytyczne dotyczące oceny zdolności do prowadzenia pojazdów, załącznik 4a do FeV w wersji z dnia 12 grudnia 2025 r., obowiązującej od 19 sierpnia 2026 r., jako podstawę oceny zdolności.

Rozporządzenie w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami jest regularnie zmieniane. Niniejsza strona nie zastępuje porady prawnej w konkretnym przypadku. Decydujące znaczenie mają wersja rozporządzenia obowiązująca w momencie podejmowania decyzji oraz treść Twojego nakazu.